Κατά Χρόνον Ευαγγέλιο - Η Διάβολος

δράστης Giorgos Stergiopoulos 22.7.2013

Κατά Χρόνον Ευαγγέλιο - Η Διάβολος

Τα δύο βιβλία "Η Διάβολος" και "Κατά Χρόνον Ευαγγέλιο" είναι ουσιαστικά μια αναζήτηση του συγγραφέα μέσα από τις διάφορες αλήθειες του κόσμου: Τον Θεό, την αγάπη, τον εγωισμό, τον χρόνο, τη ματαιότητα κ.α. Μια αναζήτηση προσωπική αλλά, εν τέλει, αμιγώς ανθρώπινη, η οποία εκκίνησε με το πρώτο βιβλίο (Η Διάβολος, Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2011) και συνέχισε στο δεύτερο μέσα από μια πιο μελαγχολική και ανθρωποκεντρική οπτική γωνία (Κατά Χρόνον Ευαγγέλιο, Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2012).

Η «Διάβολος» αποτελεί μια αναζήτηση πάνω στον άνθρωπο και τα πάθη του, τους εγωισμούς του και τους φόβους που όλοι έχουμε κι, εν τέλει, όλοι θρέφουμε κρυφά κάτω από την αγάπη και τους στόχους μας. Φέρνει στο φως την «διαβολή» μας, μια διαβολή που τόσο μας χαρακτηρίζει όλους και που, όμως, τόσο δύσκολα παραδεχόμαστε.

Το «Κατά Χρόνον Ευαγγέλιο», εν συνεχεία, αναζητά περισσότερο τον άνθρωπο μέσα στο χρόνο, μέσα από την απώλεια κι απ’ αυτά που χάνει στην πορεία. Φλερτάρει με την ματαιότητα, με το νόημα του κατά πόσον αξίζει να υπάρχει, τελικά, μια Ιθάκη στους ανθρώπους. Ταυτόχρονα, ασκεί έντονη κριτική στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα (κεφάλαιο "Έλλην" στο βιβλίο).

Για το ερώτημα του τί σημαίνει ο τίτλος του βιβλίου, η απάντηση δίνεται, εν μέρει, παραθέτοντας κάποιες γραμμές από το πεζό κείμενο "Αχίλλειος μνήμη" του Κατά Χρόνον:

«Χρόνο με τον χρόνο ερημώνουμε. Στην ερημιά ωριμάζει ο άνθρωπος, στο κρύο και στην εγκατάλειψη, με γεύση που κουβαλά κάτι από τις στάχτες των αιώνων. Ώσπου γινόμαστε, βαθιά μες στα γεράματα, άνθρωποι κυρτωμένοι μα ακλόνητοι. Κατακόρυφη αξιοπρέπεια υπό μορφήν καμπύλης –από πού να κρατηθείς, όταν ακόμα κι η γεωμετρία υποτάσσεται στον χρόνο.»

Όσων αφορά την "Διάβολο", δύο αντιπροσωπευτικά ποιήματα της συλλογής είναι τα ακόλουθα:

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Σώπασε τώρα. Δεν μας άκουσε κανείς.
Το κλείσιμο της πόρτας και τα φώτα
τα φώτα πεσμένα στο πάτωμα.
Πάνω από ‘κει που δεν περπάτησε κανείς.
Δεν εγκαταλείπουμε, απλώς λιποταχτούν οι αφορμές μας.

Σώπασε τώρα. Δεν ακούσαμε κανέναν.
Την βίαιη διαμάχη, την αδικία.
Σκοτεινοί καθρεφτισμοί ενός άπιστου εαυτού μας.
Αποστροφή γι’ όσες προσπάθειες σωπαίναν.
Δεν ηττηθήκαμε, απλώς ψιθυρίζουμε τις ιαχές μας.

Σώπασε τώρα. Δεν μεγαλώνουμε,
απλώς μικραίνουν οι ευχές μας.

ΦΡΟΝΗΣΗ

Ό,τι μας έδεσε, έδεσε μόνο χώμα
και μόλις καταλαγιάσει ο θάνατος
νέοι θα δαγκώσουμε το μήλο απ’ την αρχή.
Και θα τραγουδά για μας η γη
πως χώμα αγάπησε το χώμα
και χώμα δεν θα αγαπήσει ποτέ ξανά τόσο πολύ.

Λίγα λόγια για τον ''δράστη'' Γιώργο Χ. Στεργιόπουλο

Ο Γιώργος Χ. Στεργιόπουλος (Αθήνα, 1985) γεννήθηκε στον Χολαργό Αττικής. Έχει ολοκληρώσει σπουδές Θεωρίας και Αρμονίας της Μουσικής (Δημοτικό Ωδείο Λαμίας, 1993 - 2000). Έχει πτυχίο Επιστήμης των Υπολογιστών (Πανεπιστήμιο Πειραιά, 2008), M.Sc. Πληροφοριακών Συστημάτων (Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 2011) και είναι Υποψήφιος Διδάκτορας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει φοιτήσει στην Ανωτέρα σχολή Κλασσικού Φλάουτου. Είναι συγγραφέας των βιβλίων: "Κατά Χρόνον Ευαγγέλιο" (2012, Οι Εκδόσεις των Φίλων), "Η διάβολος" (2011, Οι Εκδόσεις των Φίλων. Β' βραβείο Ποίησης καλύτερου βιβλίου νέου ποιητή, 32ο Συμπόσιο Ποίησης, Πανεπιστήμιο Πατρών). Ήταν υποψήφιος των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2011, κατηγορία Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα. Ποιήματα και άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά.

tags / ποίηση / βιβλίο