Yarnstorming: Το πλέξιμο μεταμορφώνει τις πόλεις

bloggerT.A.F. 3.11.2017
τέχνες-πολιτισμός

tags: street art

Το 2005 στο Χιούστον του Τέξας η Magda Sayeg ιδιοκτήτρια ενός μικρού καταστήματος ρούχων σκεφτόταν πως μπορούσε να χρησιμοποιήσει νήμα που τις είχε περισσέψει από το πλέξιμο. Έτσι αποφάσισε να ντύσει το πόμολο της κεντρικής εισόδου στο κατάστημα της με ένα πολύχρωμο υφαντό. Καθώς αυτή η κίνηση άρεσε στους πελάτες στη συνέχεια άρχισε να στολίζει με πλεκτά διάφορα αντικείμενα που βρίσκονταν στον δρόμο έξω από το κατάστημα της. Η ενέργεια είχε τέτοια απήχηση που αποτέλεσε αφορμή για να γεννηθεί ένα ολόκληρο κίνημα.

Άλλοτε γνωστό ως “Knitted Graffiti”, “Guerilla Knitting”, “Urban Knitting”, “Yarnbombing” και “Yarnstorming”, το κίνημα αφορά τον καλλωπισμό διάφορων στατικών αντικειμένων μιας πόλης με πολύχρωμα πλεκτά. Εκφραστές του είναι κυρίως γυναίκες, με τις περισσότερες από αυτές σε νεαρές ηλικίες, οι οποίες διακοσμούν με πλεκτά οτιδήποτε μπορεί να βάλει ο νους, όπως παρκόμετρα, κάγκελα, δέντρα, αγάλματα, παγκάκια, κολώνες ρεύματος, φανοστάτες, καθίσματα στα βαγόνια του Μετρό κ.α.

Το κίνημα έχει εξαπλωθεί σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Σε αρκετές περιπτώσεις οι ενδιαφερόμενοι συστήνουν ομάδες υπό έναν διακριτό τίτλο κι αναλαμβάνουν τη διακόσμηση μεγάλων αντικειμένων. Στην Μελβούρνη στην Αυστραλία, μια ομάδα σαράντα ατόμων έντυσε με πλεκτό μια γέφυρα μήκους ενός χιλιομέτρου. Στο Μεξικό, ένα παροπλισμένο λεωφορείο καλύφθηκε εξολοκλήρου με υφαντά. Στην Trafalgar Square στο Λονδίνο, τα τέσσερα αγάλματα λιονταριών διακοσμήθηκαν με πλεκτά μήκους αρκετών εκατοντάδων μέτρων. Μια απλή αναζήτηση στο Google με κάποιον από τους προαναφερθέντες όρους φέρνει εκατοντάδες παραδείγματα δημιουργιών.

Όπως και στην περίπτωση του γκράφιτι, το yarnstorming είναι μια αισθητική παρέμβαση στο δημόσιο χώρο. Σε αντίθεση όμως με το γκράφιτι δεν μπορεί να θεωρηθεί βανδαλισμός, κάτι που ισχύει πολλές φορές με το λεγόμενο tagging, καθώς αφαιρείται πολύ εύκολα. Οι καλλιτέχνες του γκράφιτι έχουν ενστάσεις όταν τα πλεκτά έχουν τον ίδιο χαρακτηρισμό με τις δημιουργίες τους με τις κυριότερες πως το γκράφιτι δεν έχει ως πρωτεύοντα ρόλο τον καλλωπισμό αλλά το να περάσει κάποιο μήνυμα και πως τo πλέξιμο είναι κάτι πολύ απλό για να θεωρηθεί τέχνη και σίγουρα δεν μπορεί να συγκριθεί με τα πιο πολύπλοκα και τεχνικά απαιτητικά σχέδια που βρίσκουμε στους τοίχους των πόλεων.

Αυτού του είδους οι κριτικές δεν φαίνονται να απασχολούν τους θιασώτες του κινήματος. Όπως χαρακτηριστικά λέει η Sayeg, η αποδοχή του κόσμου είναι αυτό που μετράει και καθώς τα πλεκτά έχουν συνδυαστεί με κάποιο ρούχο που μας έχει δωρίσει ένα αγαπημένο πρόσωπο, ο κόσμος εκπλήσσεται ευχάριστα όταν βλέπει ένα πλεκτό να ντύνει ένα αντικείμενο. Κι όσο κι αν φαίνεται παράξενο το yarnstorming ενισχύει τους δεσμούς μιας τοπικής κοινότητας γιατί σε πολλές περιπτώσεις οι δημιουργίες είναι προϊόν συλλογικής προσπάθειας που λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες και των υπολοίπων στη διαμόρφωση και διατήρηση μιας δημόσιας παρέμβασης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις βέβαια οι δημιουργίες φλερτάρουν έντονα με το κιτς. Σε μια πόλη όμως τόσο άσχημη όπως η Αθήνα ίσως και λίγο κιτς να είναι καλοδεχούμενο ως μια παραλλαγή από το μουντό και καταθλιπτικό γκρι που καλύπτει τα πάντα. Ελπίζουμε σύντομα να κάνει την εμφάνιση του και στις ελληνικές πόλεις.

tags: street art